رها كرده و به نماز مىايستد ، سختى مىكشد ، ولى آن عمل مكروه و مورد كراهت او نيست ، و به طور كلى هر عبادتى اعم از نماز و روزه و پياده به زيارت خانه خدا و قبور ائمه ( عليهم السلام ) رفتن سختى دارد و صبر بر آنها مىكند ولى مكروه نيست . صبر در برابر شدايد و ناملايمات پرهيزگاران نه فقط در برابر آنچه نفس آنها مىخواهد ، صبر مىكنند ، و به دنبال خواهشهاى نفسانى نمىروند ، ( صبر در معصيت ) بلكه در برابر آنچه نفس آنها نيز كراهت دارد ، صبر مىكنند ( صبر در مصيبت ) در برابر فقر و تنگدستى و اهانت ديگران و فشارهاى روحى و جنگ و اسارت و بيمارى و حوادث ناگوار طبيعى و غيرطبيعى ، استقامت مىكنند و مىدانند كه اين حوادث از مَبدئى قادر و رحيم و رئوف صورت مىگيرد ، كه بر همه امور آگاه است ، سررشته همه حوادث و تحركات عالم به دست او است ، چيزى از مقابل ديد او مخفى نيست ، همه چيز در محضر او است . و از طرفى مىداند كه عالمى بعد از اين عالَم هست كه يكايك اين مسائل مورد محاسبه قرار مىگيرد و در مقابل صبرى كه در برابر مشكلات كرده ، پاداش مىگيرد ، هر چه بيشتر تحمل كند ، بيشتر مأجور و مثاب خواهد بود . مانند كسى كه در مسابقه دو و ميدانى استقامت مىكند ، و رنج را تحمل مىكند و مىداند هرچه بيشتر رنج كشد و صبر كند ، بيشتر پاداش مىگيرد . اين ايمان و اعتقاد به چنان مَبدئى و چنين معادى صبر را بر او آسان مىكند و در راهى كه هدفدار است ، بيشتر استقامت مىكند و از اين رنج نمىرنجد ، او مىداند كه : صبر سرّ مكنون در روان عالم است ، صبر گنجينه‌اى است كه دسترسى به آن براى همه ميسور نيست ، صبر رمز موفقيت است ، صبر راز پيروزى است ، صبر كليد حلّ مشكلات است ، صبر كلمه‌اى الهى در كتاب آفرينش است ، صبر موهبتى الهى